"Ο Νους στον Αριστοτέλη" από το Richard McKirahan

 Ο Αμερικανός καθηγητής Φιλοσοφίας στο Pomona College της Καλιφόρνια, Richard McKirahan, μας μίλησε χθες στο Κέντρο Διάδοσης Ερευνητικών Αποτελεσμάτων (ΚΕΔΕΑ), στο πλαίσιο του "Διεθνούς Colloqium για τον Αριστοτέλη".

 Συγκεκριμένα, η διάλεξή του αυτή αφορούσε τη θεματική "Ο Νους στον Αριστοτέλη" και το πως ο μεγάλος Έλληνας φιλόσοφος πρωτοπόρησε, επιχειρώντας να "παντρέψει" τη μαθηματική νόηση των θετικών επιστημών με τη Φιλοσοφία. Στόχος του δεν ήταν άλλος από τη χρήση του ορθού λόγου.

 Ο Αριστοτέλης ισχυριζόταν πως οι παραγωγικές αποδείξεις δεν εξαρτώνται από ατομικές διαισθήσεις, αλλά από αντικειμενικές αποδείξεις, ενώ οι αρχές είναι εξ ορισμού αναπόδεικτους (δε χρήζουν περαιτέρω απόδειξη).

 Μέσω της Επιστήμης, συν τοις άλλοις, προβαίνουμε σε μία απόδειξη, ενώ στο Νου υπάρχει η Γνώση, δηλαδή οι αρχές που είναι πρότερες του συμπεράσματος. Εδώ γίνεται μία διάκριση των συνδετικών όρων Νόηση ως αντίληψη ότι κάτι είναι αληθές και Νους ως έξη της ψυχής.

 Το ορθόν, σύμφωνα με τα Αναλυτικά Ύστερα, είναι ότι πρέπει πρώτα να βρίσκουμε το τι (το γεγονός) και μετά το γιατί είναι αληθές αυτό το πράγμα. Κατέληξε, μάλιστα, στο συμπέρασμα πως ο Νους και η Επιστήμη δε σφάλλουν ποτέ κι αν κάποιος εξάγει λάθος συμπέρασμα απλώς δεν κατέχει τη γνώση του πράγματος.

 Ή μήπως σφάλλει ακόμα κι ο Νους;

 

του Θοδωρή Μπόνη