Χτες το απόγευμα δεν πήγα να τσικνίσω, όπως είθισται να κάνει ο
λαός μας, αλλά παραβρέθηκα στην παρουσίαση του καινούργιου έργου του Αλέξη
Σταμάτη στον Ιανό με τίτλο "Μπορείς να κλάψεις μες στο νερό;"
Όπως αναφέρει κι ο ίδιος,
"αφού μπορεί κάποιος να εκσπερματώσει μέσα στο νερό, άρα μπορεί και να
κλάψει!". Το βιβλίο αυτό θίγει κοινωνικοπολιτικά τα προβλήματα της
ελληνικής οικογένειας, ως απόρροια της έλλειψης παιδείας από τους ίδιους τους
γονείς προς τα παιδιά.
Τα γεγονότα εκτυλίσσονται
σε μια πολυκατοικία των βορείων προαστίων της Αθήνας, όπου ο Ορέστης Πολίτης,
ένας επιτυχημένος προγραμματιστής, περνά μια ήσυχη ζωή με τη γυναίκα του και
την κόρη. Τριάντα χρόνια μετά όμως κι όταν αυτός διανύει το 53ο έτος της
ηλικίας του, το παρόν του συγκρούεται με το σκοτεινό παρελθόν του.
Όλα τα πρόσωπα που
κινούνται γύρω του έχουν τα δικά τους μυστικά και κάποια στιγμή το μείγμα αυτό
εκρήγνυται: πίσω από τους τέσσερις τοίχους τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται.
Ιστορίες πάθους, έρωτα, τρομοκρατίας, βίας ξετυλίγονται σε ένα μυθιστόρημα
"δωματίων", χωρίς την παραμικρή παρουσία φυσικών στοιχείων.
Οι σύντομες περιγραφικές
προτάσεις και η θεατρική-σατυρική οπτική γωνία του Αλέξη Σταμάτη προσφέρουν μία
εξαιρετική αισθητική στο 400 σελίδων βιβλίο που κάνει μία κατάδυση στα ενδόμυχα
και πιο σκοτεινά σημεία του ψυχισμού των ηρώων.
του Θοδωρή Μπόνη




Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου