![]() |
Tίτλος: Ecce
Homo
Κατηγορία: Φιλοσοφία
Eκδόσεις: Ατραπός (2003)
Σελίδες: 173
Έργο εξώφυλλου: George Grosz,
The White Slaver (1918)
Ο Νίτσε εγκαθίδρυσε τη φιλοσοφία του πάνω στην άρνηση του Σοπενχάουερ, αλλά παράλλαξε το αξίωμα του τελευταίου "βούληση για ζωή" με το δικό του "βούληση για δύναμη". Ο ίδιος αντιτίθεται με σφοδρό τρόπο σε κάθε είδους ανθρώπινη δυστυχία και κυρίως στο Χριστιανισμό ως πρότυπο μνησικακίας και άρνησης της ζωής.
Ο Νίτσε επιδιώκει να
ταυτιστεί με το Ζαρατούστρα ή Ζωροάστρη, υπονομεύοντας την αξία της ίδιας της
ηθικής, η οποία καθορίζεται από τη βούληση για δύναμη. Με την καυστική του
γλώσσα, κλονίζει συθέμελα τον καθιερωμένο τρόπο σκέψης σχετικά με το καλό και
το κακό.
Παράλληλα όμως, ασκεί
δριμεία κριτική απέναντι στους Γερμανούς, οι οποίοι "φέρουν την κύρια
ευθύνη για όσα μεγάλα αισθήματα αναπτύχθηκαν εναντίον του πολιτισμού",
διαστρέβλωσαν την έννοια της Αναγέννησης και διακατέχονται από τη χειρότερη
αρρώστια, αυτή του εθνικισμού.
Το παρόν βιβλίο είναι το
τελευταίο που έγραψε ο Νίτσε (1888), δημοσιεύτηκε οκτώ χρόνια μετά το θάνατό
του το 1900 και αποτελεί ένα κράμα αυτοβιογραφίας και αυτοκριτικής των έργων
του, μέσα από το οποίο οραματίζεται τον υπεράνθρωπο.
του Θοδωρή Μπόνη

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου