Pablo Neruda - Estravagario

 "Το παρόν είναι μια βαλίτσα

μ' ένα ρολόι λαθρεμπορίου,

η καρδιά μας είναι μέλλον

και η τέρψη μας είναι αρχαία". 

(Οι μέρες εκείνες)

Ο Πάμπλο Νερούδα αποτελεί έναν από τους πιο σημαντικούς ποιητές του 20ού αιώνα και νομίζω πως έχει τόσο παρελθόν και παρόν όσο και μέλλον. Το Εστραβαγάριο (μτφρ. πυξίδα, ναυτιλιακό όργανο), είναι ένα βιβλίο που χαρακτηρίζεται από έντονο λυρισμό, ενώ το βάθος της γραφής του θα δυσκόλευε κάποιον μη μυημένο.

 Ο Νερούδα είχε πολύ καλές σχέσεις με την Ελλάδα και τη μεταφράστρια του βιβλίου, Δανάη Στρατηγοπούλου. Ο ίδιος, μάλιστα, δεν έκρυψε τη βαθύτατη εκτίμησή του για τον συνάδελφο και ομοϊδεάτη του, Γιάννη Ρίτσο.

 Στο παρόν έργο, υπάρχουν μεταφρασμένα 67 συνολικά ποιήματα, τα οποία κυρίως μιλούν για τη φύση, την γενέτειρά του Χιλή, τη σύζυγό του Γιγιερμίνα και την αξία της φιλίας. Απ' αυτά ξεχώρισα τα εξής:

 Οι μέρες εκείνες, Ρεπερτόριο, Για να ανέβεις στον ουρανό, Ζητώ σιωπή, Να σιωπαίνεις, Μ' εκείνην, Όσα γίνονται σε μια μέρα, Η δυστυχισμένη, Γύρω απ' την κακή μου ανατροφή, Όνειρα τρένων.

 Δε θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερο εισαγωγικό ποίημα από το Για να ανέβεις στον ουρανό:

 "Για να ανέβεις στον ουρανό χρειάζονται

δυο φτερά,

ένα βιολί,

και κάτι πράγματα

που δεν μετριούνται, που δεν έχουν όνομα,

πιστοποιητικά ματιού που πάει μακριά και αργά,

επιγραφή στα νύχια της αμυγδαλιάς,

τίτλοι της πρωινής χλόης."

του Θοδωρή Μπόνη